kahapon, ngayon at bukas
ako’y palakad-lakad lamang mag-isa…
hanggang may isang araw na dumating ka;
noon di’y nakatagpo rin ng masisilungan,
pagkatapos ng matagal na pagkakababad sa ulan…
tila di na maikukubli ang ligayang nadarama,
sa tuwing hawak ang mga segundo’t ika’y kapiling na;
kasama ang pagdampi ng banayad na hangin,
kalakip ang mga pangarap na nais nating abutin…
hanggang isang araw, nagdilim muli ang langit,
at ang papawiri’y unti-unti ng binawian ng ngiti;
hinding hindi ko malilimutan ang bawat saglit,
noong ika’y nagpaalam at ang lahat ay nawaglit…
mamaya pagtulog ko, ikaw man ang nasa panaginip,
tuloy-tuloy lang ang buhay hanggang muling maidlip…
